AsiaIndiaUdaipur

Het is hier prachtig!

Udaipur Travel Blog

 › entry 55 of 58 › view all entries

 

Hoi Allemaal,

Daar ben ik weer. Nu vanuit de romantische stad Udaipur.

We zijn inmiddels al aardig ingeburgerd hier, hoewel ik nogsteeds overal word aangestaard op straat en bij alle toeristisch bezienswaardigheid, zelf de bezienswaardigheid wordt. Mensen duwen ineens en camera in m'n gezicht of staan aan de overkant van de straat en proberen foto van mij te maken... best leuk in het begin, maar als het te vaak gebeurt neig ik er best chagerijnig van worden.

Ons hotel in Jaisalmer was werkelijk een nachtmerrie! Alles maar dan ook alles was vies, smerig en stoffig. Ik heb lopen klagen en in hun nek zitten hijgen dat ze die kamer schoonmaakten waar ik bij ben, want ik vertrouwde het voor geen meter. Alles was zoooo smerig en als klap op de vuurpijl loop je de hotel uit en dan loop je gelijk tegen een vuilnisbelt aan waar varkentjes en koeien de dag doorbrengen.... bah! Het was erg warm en ik dacht ik ga lekker de zwembad in, maar die zag zo groen van de algen, dat ik gelijk al niet meer hoefde...

Hierna 2 dagen op kameel safari geweest naar de woestijn. Eerste dag al 5 uur op de rug van de kameel naar de woestijn gereden met een tussenstop van ong. 3 uur. 's Avonds hadden ze muziekanten naar de woestijn laten komen om voor ons op te treden. Was best grappig.

Ze hadden bruine slootwater (uit een soort oase in de woestijn/ drinkplaats voor de kamelen) gehaald en daar hebben ze van gekookt voor ons. Ik had trek in een bakkie thee, dus vroeg ik een beetje gekookt water om thee van te trekken, kreeg ik van dat bruine slootwater... Mijn groene thee was dus meer (poep)bruin dan groen, maar ik dacht ach, als ze ermee koken dan krijg ik het toch binnen... als ik nu niet ziek wordt, dan heb ik gelijk immumiteit opgewbouwd!

Het smaakte wel oke, maar ik durfde het niet helemaal op te drinken. Uiteindelijk was ik toch niet ziek geworden...

We hebben, zonder tenten, op de kamelendoeken, onder de sterrenhemel geslapen in de woestijn.

De volgende ochtend gelijk na het ontbijt weer de kamelen op, terug naar de stad. Ik wist inmiddels niet meer hoe ik op dat beest moest zitten... Mijn lichaam deed overal pijn... ik vroeg mezelf wel af of dit leuk had moeten zijn. De dag ervoor was het wel leuk maar de 2e dag echt niet meer. Sad

Na zo'n 2,5 uur kwamen we aan in een dorp in de woestijn, waar we de kamelen moesten laten drinken en wij even rusten/ benen strekken. Daar kwamen net wat vrouwen aanlopen om water te halen. Die keken mij met grote ogen en open mond aan en begon in het Hindi tegen mij vanalles te roepen. De ene zat aan mijn buik, de andere aan mijn borsten en riepen dat ze graag alles net zo vol als ik wilde hebben... Ik wist niet wat me overkwam. Moest dekking zoeken, dat ze van me af bleven en maakte ze met gebarentaal duidelijk dat ze veel moeten eten, dan gaat het allemaal vanzelf groter worden... Ze lachtten en wilden met mij mee naar huis... zodat ze hetzelfde kon eten wat ik at. Zij wilden ook grotere borsten Smile

We zijn inmiddels alweer 2 dagen hier Udaipur aan het genieten van de mooie paleizen, straatbeelden en mooie tempels. Het is hier werkelijk heel anders dan wat we tot nu gezien hebben. Een stuk toeristischer, maar ook stukken schoner.

's Ochtends vroeg rond 5 uur aangekomen na een een lange (12 uur durende nachtbus rit). We hadden een "sleeper-bus", wat dus betekende dat we bedden hadden in de bus, maar we konden de slaap niet vatten. Het was te heet (geen airco), ons bed vol zand, alles plakte, veel getoeter en de lange rit over voornamelijk opengebroken en ongeasfalteerde wegen. We waren erg blij dat de trip voorbij was... We namen gelijk ook contact op met ons agent hier in India dat we nooit meer met de bus wilden reizen. Dus voortaan reizen we met de trein en of privé auto.

Ons hotel hier in Udaipur is geweldig. Een beetje paleis-achtig/ haveli-stijl en zeer schoon. We hebben ook regelmatig de kleermakers bezocht en al heel wat laten maken. Je kan hier voor een paar roepies, 5 tot 10 euro leuke broekjes/shirtjes laten maken.

Vanavond hebben we een 3,5 uur durende Indiaase kookles. We gaan Indiaase chai, chapati, naan, kofta en diverse andere gerechten leren maken bij een huisvrouwtje uit een steeg vlakbij Lal Ghat poort (aan het Pichola rivier). Ze had ons gewaarschuwd om met een leeg maag te komen, want me moeten het allemaal zelf op eten... Very Happy

Morgen middag reizen we verder naar Pushkar.

Nou, dat was het weer voor nu...

Zoals jullie w.s. al hebben gemerkt wordt mijn Nederlands met de dag slechter... te lang geen Nederlands meer geschreven, dus neem het me niet kwalijk Wink

Namaste!
Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Udaipur
photo by: s_vivek62