AsiaChinaXiaolan

Dag 26 in Xiaolan

Xiaolan Travel Blog

 › entry 24 of 38 › view all entries

18-12-07

Ik heb nog iedere ochtend een groep kinderen aan mijn bureau die me komen bewonderen en me allerlei vragen stellen. Blijkbaar zijn ze nog steeds niet aan me gewend, zodat ik als “gewoon” een docent gezien word. :-)

Vanmorgen les gegeven aan de 2,  5e klassen die ik vorig week overgeslagen heb omdat ik een vrije dag had. Die waren allemaal erg zoet, enthousiast en sprongen bijna een gat in de lucht als ze een beurt hadden om op het bord een opdracht uit te voeren. De lessen verliepen soepel.

Tegen het einde van de ochtend toen ik tussentijdse pauze had en over het schoolplein naar de poort liep om naar huis te gaan werd ik achtervolgd door allemaal gillende kinderen… nina!, nina!, bye, bye nina!…. Een paar kwamen me een hand geven en een paar (onbekende) kinderen liepen zelfs een stukje met me mee richting huis en hadden ze zich voorgesteld (inclusief kleinere zusjes enzo.).  Ik realiseerde me toen dat ik ongeveer zo’n 950 kinderen les geeft in een week! Ik zou ze nooit allemaal kunnen herkennen als ik ze op straat tegen zou komen en ik ken de meeste namen niet. Daar begin ik ook niet aan, want de meeste hebben alleen maar chinese namen. Alleen de naam van 1 van mijn vriendinnetjes van de 5de die regelmatig aan m’n bureau en lippen hangt, weet ik. (Kiki) en de 6 kleintjes bij Bond op Zondag.

Ik voelde me vandaag niet zo lekker tussen de middag. Ik had w.s. iets geks gegeten of teveel van die chinese tamarinde snoepjes... geen idee. Ik had een beetje buikpijn, maar gelukkig zette het niet door. Ik heb even geslapen en toen een motor taxi gepakt terug naar school.

Ook vanmiddag gaf ik les aan twee 4e klassen, die ik vorig week niet heb gehad. Na de 2e les, kwam er een meisje naar mij toe gerend met een schrift en vroeg mij een handtekening. Ik keek haar vaag aan en vroeg nogmaals wat ze wilde…zo van heb ik dat goed begrepen? En inderdaad ze vroeg om een handtekening!  Ik zei:  waarom? Ik ben toch niet beroemd!?!  Zei ze: you’re sooo beautiful!!!! Ik stond er niet bij stil en schreef gewoon “NINA” in haar schrift.  Voor ik het wist had ik 56! leerlingen van de hele klas tegen me aan met hun schriften en poezie albums! (hahaha) ik zei woooow!… nee jongens dit is niet de bedoeling…en ik heb hier geen tijd voor!
Ze riepen toen: oké, alleen ik dan! Nee ik!, ik!, ik! (gekkenhuis!) Ik zei ik ben niet beroemd jongens… en liep gauw de klas uit. En de helft achter me aan… :-S

Ik moest gauw wat boeken afhalen bij de andere docenten en door rennen naar No. 3 kindergarden. Daar kwam ik dus 5 minuten te laat. Gelukkig was Tina er al, om de kinderen op te vangen.  Ik kon daar meteen weer aan de slag. De kinderen hadden er zin in, behalve een etter, die nooit luistert en de les/activiteiten verstoort, dus Tina heb hem de hele les zo’n beetje op schoot gehouden.  Ook deze les verliep soepel.
Het lijkt erop alsof ik er steeds handiger in wordt met deze kaboutertjes om te gaan. :).

PS: Dat ene dappere meisje van  Jucheng kindergarden zit niet bij No. 3 kindergarden (ik dacht dat ze een bekend gezicht had, maar w.s. heb ze alleen een sprekend gezicht en is gewoon heel intelligent. :-D)

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Xiaolan
photo by: queennie