AsiaChinaXiaolan

Dag 21 in Xiaolan

Xiaolan Travel Blog

 › entry 21 of 38 › view all entries
Begin van dat steeg onderweg naar no.3 kindergarden

13-12-07

2x 4e klassers lesgegeven vanmorgen.

Toen ik de lokaal binnen liep bij de eerste 4e klas, begonnen ze allemaal te klappen en te wow-en.
Ze waren allemaal heel zoet en ik deed maar gek en maakte ze aan het lachen tijdens het les geven (over body-parts). Bij het controleren van een opdracht die ik gaf, liep ik langs hun bureautjes om hun werk te controleren, 1 jongetje rekte z’n hand naar me uit om me een hand te geven. Ik gaf ‘m indirect een hand en voor ik wist rekte de hele klas hun handen naar me uit om me te raken naar mate ik langs liep en dichter bij hun kwamen… ik voelde me net een beroemde popster op een concert waar iedereen naar uitreikt om hem/haar aan te kunnen raken.
Bij het 'drillen' van bepaalde woordjes die ze niet zo goed wisten of de uitspraak niet perfect was, had ik ze goed gaande… in koor! Dat vond ik zo geweldig en deed me denken aan mijn eigen schooltijd :-)

Bij de tweede 4e klas, ging het ook gesmeerd.

vervolg steeg, aan het einde ga ik hier naar rechts

Er zat 1 klein meisje helemaal achterin die helemaal niets zei en ook niet actief mee deed. Toen ik langs liep om hun schrijven te controleren viel het me op dat ze ook niets had geschreven en ook een beetje schuw was. Ik vroeg waar haar pen en papier is en ze begon bijna te huilen. Een van de andere leerlingen riep zachtjes: teacher! En toen ik naar haar keek maakte ze met haar vinger een draaiende beweging bij haar hoofd (en zei dat dat meisje niet 100% is.) Ik zei: “oh don’t say that” en probeerde dat meisje enthousiast te krijgen maar tevergeefs... (ik zal volgende week toch even met haar docent erover praten. Dat kan toch niet goed zijn? )

Ik had van de week ook een mongooltje (niet uit Mongolie, maar één met down syndroom) die ook helemaal achter in de klas zat en die iedereen negeerde en ik gaf ’m steeds aandacht, liet ‘m mee doen aan opdrachten en riep ’m naar voren om opdrachten op de bord te doen en hij bleek beter als sommige anderen te zijn.

Als ik dit steeg uitloop kom ik uit bij de school die aan het eind rechts is.

In de pauze ben ik naar huis gelopen en ben onderweg nog even langs het postkantoor gegaan om wat brieven op de post te doen (nee, we hebben hier niet van die mooie brieven bussen langs de weg) en een brief versturen is niet zo eenvoudig hier in Xiaolan, ben ik achter gekomen. Ik had 3 postkaarten en 3 brieven.
De postkaarten werden gewogen en die kregen een postzegel op geplakt. (Doen ze zelf voor je nadat ze je kaart hebt geprobeerd te lezen! :-s)
De brieven was een verhaal apart. Ze zat maar steeds te vragen wat erin zit omdat het een beetje dikke brieven waren (kerstkaarten met opgeplakte stukjes) Ze wilde mijn envelop openen. Dus ik zei hallo! Waar is dat voor nodig?! Zei je ja ik moet andere envelop hebben want waar het inzat is geen “chinapost” envelop en zei maar steeds: open, open?! Dus stond ik erop niet open te maken.

De schoolpoort. De eerste teken staat voor Xiaolan en de 3 strepen boven elkaar staat voor nummer 3. (Nummer 3 kindergarden)
(later begreep ik dat ze de envelop open wilde maken om de kaarten zonder envelop te versturen, maar dat gaat helemaal niet want het zijn dubbele kaarten en bevatten geen adres gedeelte. ) Ze zei het is beter postkaarten te versturen (zonder envelop) want een brief verzenden is erg duur. Ik zei dat maakt niets uit. Ík betaal wel. Ik had intussen de brieven zoals gevraagd in een “chinapost” envelop gedaan en bracht ze terug naar de balie. Stond ze gewoon met mijn postkaart in d’r handen en ik kon aan d’r lippen zien dat ze het probeerde te lezen, maar helaas voor haar is het in het Nederlands geschreven dus zou ze er weinig van begrijpen. Toen ik haar riep schrok ze en zetten het neer. Ze moest weten naar welk land, dus ik zei allemaal naar Ouzo (Europa), dat zal vast allemaal hetzelfde bedrag zijn.
De kinderen waren buiten bezig met een soort mode/dans show lopen.
Maar ze moest perse weten welk land en moest het opzoeken in chinese tekens. Ze kon het niet vinden in haar boek, maar gelukkig had ik een klein notitie boekje die ik en Shenzhen had gekocht bij me. Daar stond alle landnamen en tijdverschillen in, in het engels en in chinese tekens, dus liet haar het zien en stond ze nog blank te kijken van: “Gho-land”… Ik betaalde 35 yuan (3,15 euro, dat valt toch wel mee met het dure?!) en ze legde mijn brieven zonder stempel of postzegel neer naast de weegschaal. Ik zei moeten daar geen zegels op ofzo? Zeg ze ja, maar we hebben dat niet. Ik zei kan ik ervan uit gaan dat ze wel aankomen dan? En ze schudden ja, dus ik ben benieuwd.
Ik heb daar een half uur doorgebracht om 3 brieven en 3 postkaarten op de bus te doen…. Pfff. Brieven posten is dus geen eenvoudig klusje hier in Xiaolan.

Ben daarna snel naar huis gegaan om wat te eten en toen weer op de bus gestapt naar school.
Na de pauze had ik één 3e klas en daarna was ik vrij vanwege één of andere schoolactiviteit.
Ook dat ging gesmeerd. De kinderen waren erg enthousiast en wisten best veel. Ik stond perplex!
Dus ging ik voor hen wow-en en klappen. :-D

Het viel me op… dat hoe jonger ze zijn, hoe beter ze leren. Dat wist ik wel dat jongeren beter/sneller leren, maar nu had ik het bewijs.

Aan het einde van de toen ik het bord uitveegde vroeg één van de jongens mijn introductie tekening/verhaal over de globe, Nederland/China en de vlaggen voor hem op zijn papier te tekenen, dus ik had zoiets van oké vooruit, waarom niet. Ik had het net uitgeveegd en de meeste hadden het al wel nagetekend in hun boeken (zelf mijn naam! :-) ). De anderen kwamen allemaal meekijken wat ik aan het doen was en gingen bijna boven op elkaar staan en liggen, leunend over de bureau ernaast om te kunnen zien wat ik aan doen was c.q. dichter bij me te zijn. Anderen voelden aan mijn huid en haar en ze zaten steeds aan me. Toen ik klaar was riepen en paar die al klaar stonden met pen en papier… ik ook! Ik ook! Ik zei: nou daag,… ik moet weg! En ging de deur uit… (ze hadden daarna nog les van iemand anders, dus moesten ze eigenlijk blijven zitten maar ze kwamen allemaal achter me aan lopen, anderen hielden m’n hand, arm en shirt vast. Ze riepen bye bye teacher, maar liepen steeds verder met me mee terwijl ze me nog vast hielden. Tot aan de trap heb ik ze terug gestuurd, het was een komisch gezicht…minstens 25 van die kinderen om me heen. Geweldig! Ik zei: volgende week zien jullie me weer … ga nu maar weer terug het lokaal in. Ik liep de trap af (van de 3e etage) en tot ik benenden was, bleven ze naar me roepen en zwaaien.. Heel schattig! Ik voelde me zoooo bijzonder :-). Ze hebben me voor het eerst meegemaakt en ze vinden me nu al geweldig.

Ik had dus 1 lesuur vrij, maar de tijd was net tekort om naar huis te gaan aangezien ik daarna nog naar de kindergarden moest wat dichtbij de primary school is (en ik was erg moe) dus ben ik in de Mac bij Da Fu Yuen (halverwege thuis) gaan zitten tegen het raam aan en heb daar een lesplan in elkaar gezet voor de kindergarden lessen van half 5. Ik zat dus te schrijven en af en toe te bladeren in een spelletjesboek die ik bij me had… Jeee, wat zijn de chinezen , rare, nieuwsgierige en schaamteloze mensen zeg. Er kwamen tot een paar keer toe mensen tegen het raam aan staan om te kijken wat ik aan het lezen/ schrijven ben. (dat doen ze trouwens ook in de supermarkt, ze gaan gewoon een beetje rekken om te kijken wat je in je mandje of kar heb. Chris vertelde dat Syd een keer daar gek van werd en zei: wil je zo graag weten wat een buitenlander eet?! kom kijken! Ik heb dit, dat…en ging dus alles opnoemen wat ie in zijn kar had. Ze wisten toen geen houding aan te geven. Haha).

Nu had ik zelfs een chinese jongeman (ik schat ‘m een jaar of 30) die naar binnenliep, heeft me aangesproken in het chinees, geen idee wat hij wilde dus ik zei: sorry ik versta geen chinees. English?! Maar dat kon hij niet dus ging ik verder met waar ik mee bezig was, toen liep hij weg. Ik denk zo’n half uurtje later kwam hij weer terug en zei weer iets in het chinees en dan op het eind iets van: “okay?“ Ik vond het nu eigenlijk wel een beetje creepy dat ie voor de tweede keer terug komt. Keek hem aan en zei: “sorry, I don’t understand!!!
Hij schudde ja en zei “understand” en bleef me gewoon aankijken. Ik ging weer verder met schrijven en toen liep hij weg. Toen hij bij de deur was keek ik hem vaag aan. Hij liep naar buiten en bleef naar me kijken. Weeeeeeeeeeirdo! Zelfs in China trek ik gekke mensen aan…dacht dat ik dat alleen in Nederland had :-s

Ik maakte mijn lesplan af en liep daar vandaan naar “No. 3 kindergarden“.
Ik heb de verkorte weg genomen door de smalle steegjes zoals ik toen met de motortaxi had genomen. Ik ben eg blij dat ik deze weg nu ook weet. Het heeft een authentieke chinese sfeer, ik vind het veel prettiger om hier doorheen te lopen, het scheelt een stukje omlopen en het is minder druk dan de andere weg die ik altijd nam, want daar is het altijd superdruk met auto’s, scooters, bakfietsen en opstoppingen (ook voor voetgangers) als de scholen uit is.

‘s Avonds onderweg naar huis kwam ik zesde klas leerling (van een andere school) tegen die me aansprak. Ik was erg moe en had niet zoveel zin in, maar ze liep steeds mee en ieder keer als ik zei oké, ik ga deze kant op. Zei ze ja ik ook! Bleek later dat ze in mijn straat 3 portiekjes eerder woont :) .

Ik was psychisch en lichamelijk zo moe dat ik de chinese taallessen bij Bond heeft afgebeld. Ik kon het niet meer opbrengen om naar de mall te lopen om een motortaxi te pakken, laat staan nog iets te gaan leren…
Het valt niet mee om weer hele dagen te werken na zo lang “vakantie” te hebben gevierd. :( .

Ik heb een paar dvd’s zitten kijken en toen naar bed.

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Begin van dat steeg onderweg naar …
Begin van dat steeg onderweg naar…
vervolg steeg, aan het einde ga ik…
vervolg steeg, aan het einde ga i…
Als ik dit steeg uitloop kom ik ui…
Als ik dit steeg uitloop kom ik u…
De schoolpoort. De eerste teken st…
De schoolpoort. De eerste teken s…
De kinderen waren buiten bezig met…
De kinderen waren buiten bezig me…
Xiaolan
photo by: queennie