AsiaChinaXiaolan

Dag 20 in Xiaolan

Xiaolan Travel Blog

 › entry 20 of 38 › view all entries

12-12-07

Vanmorgen les gegeven aan twee zesde klassen.  Ze zijn wel erg pienter. Bij de eerste was ik dus wat dingen op het bord aan het schrijven  zoals “expensive - most expensive“, maar ik schreef per ongeluk. “Expenise” op het bord en er zat maar steeds een leerling naar het bord te wijzen van juuuuf …niet goed. Dus ik keek en zag wat hij bedoelde en zei: och kijk, er is maar 1 wakker!  Dat was een test ;-) (hahaha)

Tussen de lessen door heb ik 10 min. pauze dus liep ik naar mijn bureau. Daar was Coco (een collega) en ze vertelde dat de kinderen een engelse taalwedstrijd hadden gisteren tegen een andere school, vandaar dat ik dus de hele dag vrij was. En ze deden het best goed.
Intussen hadden een paar van mijn leerlingen hun vriendinnen uit andere klassen opgetrommeld om mij te komen bewonderen :-), dus stonden ze op een gegeven moment met 15 leerlingen om m’n bureau heen, allerlei vragen te stellen. Waar kom ik vandaan? Is het daar koud? Hebben ze daar ook bloemen? Hoe groot is mijn familie? Etc.
Toen de bel ging, gingen ze snel naar hun lokalen. 

Bij de tweede les gaf ik een uitleg over Nederland/de Nederlandse vlag en tekende ernaast de chinese vlag. Ik wist niet zeker of er nou 4 of 5 sterren op hun vlag voorkwam dus heb ik dat aan hen gevraagd. Ze antwoorden 5 dus ik tekende 5 sterren naast en boven elkaar… en ze riepen: neeee…niet goed! Kijk boven het bord!  Daar hing een chinese vlag… dus ik zei oooh, 1 grote ster en 4 kleintjes…zo beter? :-)

Hier ook een review van de vorige les gedaan en dan een nieuw hoofdstuk…(hoe toepasselijk dan ook, over  wereld wonders :-) ). Ik was 5 minuten voortijdig klaar en vroeg of ze nog vragen hebben die ze aan mij willen stellen (het gaat er om dat ze gestimuleerd worden engels te praten).  Dus kwamen ze weer met hun brandende vragen: 
- Waar kom ik vandaan? Dat snapten ze w.s. nog steeds niet dus zei ik: Ouzou! (Europa) en toen was het van: “Ooooowww”.
- Hoe oud ben ik? Toen ik mijn leeftijd zei… zeiden ze whoeeee, drie, vier? :-o  met een dikke smile en grote ogen. 
- Heb je een vriendje/man? Ook hier moesten ze om wow-en…geen idee waarom. (Waarschijnlijk tè oud en dan ook nog geen vent… hahaha)
- Hoe groot is mijn familie? Ik zei geen idee. Heel groot… w.s. 50 man of meer. Daar moesten ze ook wel om wow-en en lachen.

Toen was de tijd om dus heb ik ze bedankt om zulke geweldige leerlingen te zijn en zwaaide ze gedag.
Ivy, de chinese klassenassistente/docent kwam achter me aan en zei: sorry dat de kinderen je stomme of te privé vragen hebben gesteld. In China is het niet de gewoonte over andermans privé-leven te vragen (ofzo) dus ik zei: nou.. Ik heb daar totaal geen moeite mee en geen enkele vraag is een stomme vraag. Het ging erom dat ze gestimuleerd worden engels te praten en dat is gelukt. Ze zijn erg goed.
 
Ik was hierna vrij, dus liep ik naar huis. De leerlingen hadden tussentijdse pauze en gingen ook naar huis. 
Op straat hoorde ik ineens achter me “Annelina hellooo!”. Was een leerling van een andere klas waar ik Maandag les had gegeven.

Ik heb thuis mijn andere kamer ingericht (daar slaap ik in vannacht), want ik heb nu een heel huis voor mij alleen :-D.

Later op de middag had ik een motortaxi naar Jucheng kindergarden genomen.  Daar aangekomen had ik wat spullen klaargelegd voor de les. En toen kwamen al de eerste leerlingen aangerend. Beetje bij beetje kwamen ze binnendruppelen. 1 jongetje (4 jaar) rende gelijk naar me toe en omhelsde m’n benen… wilde niet meer los laten en toen rekte hij om mij z.g.n. te kietelen. (gekkie). Ik speelde maar mee en lachte gek mee. Op een gegeven moment heb ik hem maar gezegd om te gaan zitten en hij luisterde heel goed.  Ik had 17 kinderen van tussen de 4 en 5 jaar in een halve kring. Wederom deden we allerlei activiteiten. Ik probeerde een nieuw ‘kleuren liedje’ in te stampen, maar dat viel niet mee. Ze wilden niet allemaal meewerken, maar uiteindelijk zagen ze dat de anderen het leuk hadden, toen kwamen ze wel mee doen….Pfff.
Ik heb me rot gezweten om die kinderen al entertainend iets bij te leren, maar het was me gelukt! Aan het einde van de les, konden ze al zingend wat kleuren op noemen en wist de juiste kleurnaam bij de juiste kleur aan te wijzen. Behalve 1 eigenwijzertje die naar me toe kwam lopen, tikte me aan en zei: teacher no, not orange, red! Dus liet ik hem zien dat hij een rood truitje aan had en het kussen die ik vast hield echt oranje was. Toen zag hij overal rood in en liep te wijzen… red!, red!, red! ;-)

Later op de avond toen ik diep in gedachten van de kindergarden naar huis liep, stond er ineens een leerling van de andere primary school voor mijn neus en riep: Teacher, teacher, hellooo!
En even later nog een peutertje van de kindergarden met haar moeder die “bye bye” naar me stonden te zwaaien een paar straten verder .

Ja, ja… Ik ben al heel beroemd/berucht hier. :-)


 

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Xiaolan
photo by: queennie