posted by:
Nú stundar ímóti tí degi har alt tað kenda og trygga ið vit taka fyri givið í okkara gerðandisdegi, verður avloyst av tí ókenda - men samtíðis forvitnisliga. Í hesi stund situr mann við eini darrandi kenslu av áræði og einum ótryggleika, sum er torført at seta orð á - men tað er júst henda ókenda kensla ið ger at ein kennir seg livandi!!!