AsiaJapanNarita

Japan the 4th in Dutch

Narita Travel Blog

 › entry 1 of 1 › view all entries
Daar er niet van die ontzettende gezellige feestjes zijn zoals in Bloemendaal en Den haag, moet je in Narita roeien met de riemen die je hebt. Die riemen ben ik al halverwege de avond kwijt geraakt en de boot was aan het einde niet meer zeewaardig, met andere woorden: Ik was behoorlijk naar de klote! :headbang:

Ons avondje begon gemoedelijk, eerst n hapje gegeten bij de Mc Donalds (waar anders) waarna wij ons naar het hotel begaven om ons in onze feestkledij te steken en elkaar om half 9 te treffen in de lobby van het hotel.

Op het terras van “The barge inn”, een Engelse pub in de smalle hoofdstraat van Narita, werd er lustig op los gedronken door alles wat er Europees uitzag en affiniteit had met de luchtvaart. Een perfecte plek om ongegeneerd laveloos aan de bar te hangen. Na een paar shooters en hele goedkope champagne was het wachten op “Elvis Presley”, welke deze avond van stal was gehaald… Een kruising van Lee Towers, Andre Hazes en toch wel een beetje Elvis Presley in verre staat van ontbinding waggelde beneden het podium op om zo zijn eerste klanken van “Are you lonesome tonight” ten gehore te brengen. Waar een spectaculaire opening toch wel gepast zou zijn, zong deze Look-a-like Elvis toch voor een lege zaal.

Nu was het de beurt aan DJ Mai om, in de pauze van de Elvis, de tent een beetje swingende te krijgen. Helaas, ook dit mocht niet baten in de timide sfeer die er beneden op de dansvloer hing. Maar ik zou ik niet zijn als ik geen dansje zou wagen. Zo gezegd zo gedaan, in mijn eentje stond ik daar als een spastische mongool met mijn armen en benen in het rond te maaien wat klaarblijkelijk goed in de smaak viel bij een gladde en vooral stinkende Peruaan. De naar knoflookstinkende gladjanus trachtte een ‘move’ in mijn richting te maken door heel erg irritant achter mij te gaan dansen. Na duidelijk gemaakt te hebben dat ik hier toch echt niet van gediend ben is de sukkel langzaam afgedropen. De drank begon nu al echt goed zijn werk te doen, en na de laatste ronde Sambuca shooters “We had left the building”

Volgende stop was het immers zo gezellige karaoke cafe genaamd "The cage" (Klik op de link en jaja.. ik ben die drunken monkey aan de linkerkant:shades: )Na een behoorlijke klim van de, 54 treden tellende trap, kwamen wij binnen in een heus Walhalla voor al het vliegend personeel. De kleine ruimte deed zijn naam eer aan, de tafels en het podiumpje werden afgeschermd door gaas. Wij raakten in gesprek met de Qantas crew die inmiddels aan de zelfde tafel waren aan geschoven.
Daar zat ik dan, 12000Km van huis, tegen het laveloze aan, in een karaoke bar te praten met de Australische crew van Qantas,…. Geweldig toch!?!?!
In de oren van buitenlanders schijnt onze Nederlandse taal naar het Duits te klinken (Iets waar ik niet echt trots op was en ben). Voordat ik het wist stond ik in de kooi, 99 luftbalon van Nena te schreeuwen/zingen;

“ Hast du etwas Zeit für mich
Dann singe ich ein Lied für dich
Von 99 Luftballons”


Omdat de avond nog jong was en omdat onze Australische vrienden in hetzelfde hotel vertoefden hebben wij deze mooie avond afgesloten met een verschrikkelijk goor ananas smakend biertje op hun balkon.

De riemen van de lekke boot kwamen los, net zoals ik als nooit tevoren!
Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Sponsored Links
Narita
photo by: ellechic