Eindelijk de bush in !

Ohrigstad Travel Blog

 › entry 3 of 6 › view all entries
Hannah Lodge

Het is opnieuw een warme dag als wij na het ontbijt wegrijden bij het hotel in Pretoria. Vertrek, 08.00 uur sharp! Vergis ik me nu of was dit ook een vakantie?? Wij zijn blij dat wij de stad uitgaan, want daar zijn we niet voor gekomen. Onderweg en het landschap verandert, veel landbouw, mais, velden met zonnebloemen en aardappelen...... Als je niet net tig uur aan het reizen bent geweest zou je zweren dat je in Nederland bent. Wij rijden door Belfast en stoppen onderweg voor de lunch in Dullstroom. Ff n clubsandwich scoren en plaatsjes schieten van een kolibrie. Hopen dat ' ie gelukt is. Wij zitten gezellig aan tafel met Patricia en Marius, waarmee wij onder andere de interesse voor fotografie delen.

Na de lunch begint het zo links en rechts lekker te knetteren en te weerlichten.

Uitzicht
... onze eerste Afrikaanse bui doet zn intrede, binnen 3 minuten zijn wij kletsnat en rest ons niets anders dan de bus in te vluchten. Volgens Chris, onze chauffeur - een echte Afrikaanse boer - is het in de richting waar wij heengaan beter weer..... Wij zullen zien of Chris Pelleboer-kwaliteiten heeft. Vooralsnog pleurt het echt met bakken uit de Afrikaanse hemel.

Zo tegen half 3 naderen wij het hek van het prive wildreservaat bij Hannah Lodge, na een geweldige rit. Wij zijn het wildrooster nog niet over of staan zowat oog in oog met een - zeldzame - Sabelantilope. Goed begin is het halve werk! Daarna volgen parelhoentjes, tsessebes, waterbok (wc-bril) en wat wrattenzwijnen met de staart omhoog! Helemaal goed.

De bus rijdt stapvoets verder de heuvel op, waar Hannah Lodge ligt.

Onze gids
Links en rechts liggen de kleine bungalows tegen de heuvel aan, allemaal met uitzicht op de vallei en omliggende bergen. Wij worden verwelkomd met een lekker fris drankje en de kamersleutels worden uitgereikt. Wij hebben bungalow nummer 60, helemaal aan het einde van de rij, met een groot terras en vrij uitzicht. Balen dat wij hier maar een nacht slapen. Ook ff wennen is dat er binnen 1 twijfelaar staat...... En dat vergt waarschijnlijk wat aanpassingsvermogen voor zowel Audrey als voor mij. Wij zijn heel erg gewend om alleen in een 2-persoonsbed te liggen. Gaat vast goed komen!

Om half 5 begint onze eerste gamedrive. Tot die tijd vermaken wij ons met een bakkie espresso en de verrekijker! Er beweegt vanalles beneden in het dal, geen genoeg van te krijgen.

Waterbok

Pelleboer Chris zit er nog steeds naast! Het miezelt en regent een beetje, maar dat verhoogt wel de kans op het spotten van wild. Bepakt met cameras, water, regenjas en jaico muggengel worden wij de truck in gedirigeerd. Iedereen een plekkie, tis ff douwen en schuiven en onze gids vertelt zijn verhaal over de omgeving en de dieren die wij eventueel zouden kunnen gaan zien. Keeping our fingers crossed!

Met een gangetje van 25 kilometer per uur gaan wij aan onze 1,5 uur durende drive beginnen. De spanning in de truck is voelbaar. Wij schieten plaatjes van waterbokken, hartebeesten, blue wildebeasts (gnoe), Mama en baby giraffe aan het drinken, tsessebes en een jonge buizerd (tenminste, de jury is er nog niet uit, ook niet na mijn vogelboek uitgebreid bestudeerd te hebben.

Baby giraffe
..., maar wij denken het). De 1,5 uur vliegt voorbij, maar het was oh zo gaaf! In het donker zoeken wij onze hut op en springen snel onder de douche want het diner wordt alweer geserveerd. Als apperatief nemen wij een springbokkie, die kende ik nog van vorige keer in Afrika ;-D. Lekker, amaroula & creme de mint, krijg je een kleur van, hihi! En van 2 nog meer, giechel.

Het eten is in buffetvorm en luxe, eigenlijk net als heel Hannah Lodge (met zn eigen airstrip....). Na het eten drinken wij een bakkie op het overdekte terras, terwijl wij kleppen met Marianne en een aantal reisgenoten. In de verte is het nog steeds aan het weerlichten en wij weten nu ook gelijk waar al die palen voor zijn die naast de bungalows staan..... bliksemafleiders! Zo langzamerhand zakken onze kinnen regelmatig en zelfs een 2e bakkie wil niet helpen.

Gnoe
Marianne oppert om buiten te kijken of wij het zuiderkruis kunnen ontdekken en dat lukt, zonder al te veel moeite. De hemel boven ons is kraakhelder en echt, zoveel sterren, melkwegstelsels en planeten heb ik nog nergens gezien.

Op het terras voor de bungalow genieten wij nog even verder van de hemel en horen wij verdacht veel gekraak in de bosjes en het struikgewas om ons heen. Toch maar even de zaklantaarn pakken, je weet tenslotte nooit wat er zo rondsluipt...... Het blijken bushkippies te zijn, geen paniek.

Tijd om te gaan slapen. Ietwat gespannen liggen wij allebei aan beide kanten van het bed. Wij lezen nog wat, maar ik kom echt niet verder dan 3 regels, die ik dan ook weer 3 keer moet lezen voordat het blijft hangen. Licht uit! Na ± 15 minuten geeft Au3 een gil.

Jonge buizerd, tenminste....
.... en slaat ze mij bijna uit bed! Er glijdt iets langs haar gezicht en over haar hand... LICHT AAN, NU! Wij kijken oppervlakkig en zien niets. Ik opper dat Aud haar kussen ff moet optillen en als een flits springt er een grote zwarte spin over het bed en op de grond. Aud heeft n meter kippevel op haar lijf en ik weet dat zij echt die spin niet gaat pakken. Met een glas en een viltje deze ongenode gast buiten de deur gezet. Wij checken uitgebreid de omgeving van het bed, maar kunnen niets meer ontdekken, maar je weet nooit wat er nog in het mooie rieten puntdak zit...... Truste!

 

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Hannah Lodge
Hannah Lodge
Uitzicht
Uitzicht
Onze gids
Onze gids
Waterbok
Waterbok
Baby giraffe
Baby giraffe
Gnoe
Gnoe
Jonge buizerd, tenminste....
Jonge buizerd, tenminste....
Ohrigstad
photo by: Sjoshie