Hele dag Kashgar (zondagsmarkt)

In de ochtend een grote markt bezocht. Dat bleek achteraf niet de zondagsmarkt te zijn. Daarvoor moesten we met een soort Tuk Tuk (waar ook schapen in vervoerd worden) naar buiten de stad. Leuke gedoe. Veel beesten: paarden, ezels, schapen en kamelen. Om 15.00 uur terug in het hotel. De ander reisgenoten moesten rusten, maar wij zijn weer een oud gedeelte van de stad gaan bezoeken. Onderweg kwamen we een mooie begraafplaats tegen, waar ook de plaatselijke junkies gebruik van maken (net Amsterdam of Heerlen met al die naalden). Om 19.00 uur lekker Chinees gegeten en daarna naar het reuzerad. Dat rad kunnen wij vanaf ons hotel zien en het is 's-avonds "prachtig" verlicht. Veel bling bling. Uiteraard ook in geweest, dat ding gaat afschuwelijk hoog de lucht in! Na de "verlichte" Mao nog een groet te hebben gebracht eindelijk weer naar het hotel. En wat gebeurde er: heet water uit de kraan!

De markt biedt een mooi venster op de verscheidenheid van de bezoekers, elke hoedje is afkomstig van een andere cultuur, stam of godsdienst. De Oeigoerse moslimvrouwen hebben hun hele hoofd bedekt met een bruine sluier. Verder kun je in de omgeving van Kashgar moskeeën en graven bekijken.

In de morgen de oude stad bezocht met Moskee. Hier erg veel sluiers. In de middag naar de nieuwe stad met veel Chinezen. Hier is het supermodern. Er is zelfs een winkelcentrum onder de grond. Bezoekje gebracht aan het standbeeld van Mao en volkspark. Daarna in een afschuwelijk pretparkje wat gerust. 's-Avonds gegeten in een duistere tent. Heel veel gelopen!

De volgende ochtend rijden we vanuit Sarry-Tash over een bar slechte weg naar de grens met China, gelegen op 3750 meter aan de pas. Het gaat een lange dag worden want het passeren van de verschillende checkpoints vergt heel wat van je geduld en flexibiliteit. Overigens is de Chinese douanecontrole nog 100 km verderop over een nog steeds hobbelige weg door een aanmerkelijk droge landschap, zonder enige menselijke aanwezigheid.

Na het officiële stempel in je paspoort te hebben gekregen is het nog vijf uur naar Kashgar. Deze plaats is beroemd vanwege de markt die hier elke zondag plaatsvindt, ook al is de handel uit de bloeitijd van de Zijderoute al eeuwen verleden tijd. Tienduizenden handelaren uit de wijde omgeving bieden hier van alles aan, van groenten en fruit, specerijen, geiten, schapen, paarden en kamelen, tot kleding en tapijten. Je kunt de hele dag de mensen en de handel gadeslaan en rondstruinen op deze gigantische markt.

Bij de grens aangekomen bleek deze gesloten. Onze bus vanuit Kyrgizie was inmiddels al vertrokken. Bij navraag zou de grens om 2 uur opengaan. Even later was het 3 uur en toen 4 uur en toen misschien 4:30 uur. Uiteindelijk is het na een hoop geklooi toch gelukt maar het duurde alles bij elkaar nog eens twee uur voor we het stempeltje in ons paspoort hadden. 's Avonds om ca. 12 uur kwamen we eindelijk in ons hotel aan. Gelukkig wel een luxe hotel. Maar zoals het in China hoort geen warm water om te douchen.

That was the plan, anyway. But by the time I got to Kashgar I'd decided against Pakistan. Bugger the visa I'd spent three days and seventy dollars on in Beijing!

It was D's fault, you see. She'd told me a couple of weeks before that she was going to Tibet, and suddenly I felt jealous. Well, why be jealous? Might as well go. And anyway, it was the train ride to Lhasa that made me think of coming to China in the first place, months and months ago. Tibet, Nepal... yeah.

There's Kashgar to see before that, though. Got there after a five- or six-hour bus ride and took a dorm bed in an LP-recommended hotel which boasted the most comfortable beds I found anywhere in China.