Om ± 13.15 uur moesten we weer bij de bus zijn en zouden we op weg gaan naar Ossias Loukas, dit is een heel bekend klooster. Hier aten we eerst even wat op een heuveltje, want we hadden best wel trek gekregen ondertussen. Om een uur of vier was de groep weer compleet en gingen we weer terug naar de camping in Itea. Hier kwamen we om ± 17.00 uur aan. Om 19.45 uur vertrokken we naar het stadje om daar wat te eten. Ik heb vandaag een keertje spaghetti genomen (we aten namelijk bij een pizzeria). Het was wel erg veel maar dat mag de pret niet drukken.

Om een uur of elf gingen we weer terug naar de camping en zo gauw ik in mijn slaapzak lag sliep ik, want ik was echt vreselijk moe.

P.S.  Toen we om ± 21.00 uur op het terrasje zaten voelden we ineens de grond bewegen. Sommigen dachten dat het door de alcohol kwam, maar ik voelde het ook dus die reden was uitgesloten. De volgende dag zouden we horen dat er een aardbeving was geweest waarvan het centrum in Kalamata lag. (Hier waren wij een paar dagen geleden nog geweest.) Er zijn een paar doden en vele gewonden gevallen.

Al gauw stapten we weer in de bus en reden we naar de haven, waar we met de boot naar de andere kant van het water gingen. Het waaide behoorlijk tijdens de overtocht die overigens maar een half uurtje duurde.

Aan de overkant stapten we weer in en reden we naar een klein dorpje waar we onze lunch gebruikten.

Nu reden we door naar Itea waar we twee nachten zouden blijven. Het was bloedheet weer dus toen de tenten eenmaal waren opgezet gingen we direct naar het strand. Het water was heerlijk verfrissend, en we hielden het best wel lang uit. Maar op een gegeven moment moet je er toch weer uit en lagen we heerlijk in de zon te drogen. Eenmaal weer op de camping nam ik een lauwe douche, waar ik ook weer van bijkwam. Daarna zat ik nog even heerlijk rustig naast de tent te schrijven in mijn dagboek. Om een uur of acht gingen we naar het terras om even wat te drinken. Hier hebben we ook gegeten en dat liep een ietwat uit de hand. Op een gegeven moment begonnen de Grieken in het restaurant een sirtaki te dansen. Al gauw deden onze heren ook mee en zelfs wij mochten op een gegeven moment meedoen. Nou dat is nog best wel moeilijk. Maar het werd nog veel moeilijker toen de eigenaar van het restaurant met een fles ouzo aan kwam zetten en ons min of meer allemaal een glaasje opdrong. Ik heb er maar een heel klein slokje van genomen, want ik lust dat nu eenmaal niet, het brandde echter behoorlijk van binnen.

Na het eten, het was ondertussen middernacht, zouden we met z’n allen nog even naar het strand gaan. Hiervoor waren al de nodige flessen wijn en water gekocht. Het probleem is alleen dat het water niet meegenomen was, dus ik stond voor de keus niets drinken of ook een slokje wijn. Ellen, die voor hetzelfde probleem stond, liet zich niet vermurwen, maar ik heb wel de nodige slokken wijn naar binnen gewerkt.

Na een tijdje ging ik weer naar de camping waar ik zo snel mogelijk mijn bed opzocht.