Wat voelt het goed om weer thuis te zijn.

Maandagavond 12 november zouden we om 18.50 (US tijd) vliegen. Helaas bleek er een technisch mankement te zijn, dus konden we niet vertrekken. Eerst bij de gate proberen op te lossen, dat lukte niet. Dan Taxieen naar het Ballpark, voor andere materialen om het op te lossen. Bleek ook niet te werken. Weer terug naar de gate. Daar alle on-board-computers ge- reboot. Zo konden we uiteindelijk met 2,5 uur vertraging eindelijk vertrekken!
Het vliegtuig is wat groter dan die op de heenweg. Dat betekent 2 gangpaden en minder last van mensen die langslopen. Tom en Jenifer zaten naast elkaar bij het raam. Wouter Fran en ik hebben ernaast in het middenstuk gezeten. Dit keer ook videoschermpjes in de hoofdsteun van degene die voor je zit, dus kunnen we zelf kiezen wat we willen kijken. Er was ruime keuze uit films en series.
Tijdens de vlucht van 7 uur hebben we nog een half uur vertraging weer ingelopen. Dus de aankomst was niet om 8.15, maar pas om 10.15 uur op schiphol.
Daar wachten op de koffers. Alles binnen?? Helaas was een van de tassen van Tom kapot en hij miste nog iets uit die tas. Daar hebben we melding van gedaan. Schiphol zegt dat de tas kapot binnengekomen is en dat ze er niets aan kunnen doen. Jammer. Tom is wat teleurgesteld. Hij wilde toch al niet naar huis :)
Ik kan bijna niet wachten om de aankomsthal in te gaan. Inmiddels al even contact gehad met Betty en Chris. Die komen me ophalen. Zo lief van ze. Voor we de aankomsthal in gaan en ons op vrienden en familie gaan storten, nemen we eerst afscheid van elkaar. toch ook wel een moment om een traantje weg te pinken. !0 weken lang "living and breathing together" is ook niet niks.
Na een warm welkom en een kort afscheid van Fran, Wout, Tom en Jen. Ga ik met Chris en Betty mee. We besluiten door de vertraging maar direct naar huis te gaan.
In de auto natuurlijk al veel verteld. Ondanks dat ze de verhalen op mijn blog meegelezen hebben, is er nog genoeg te vertellen ;)
Eindelijk thuis aangekomen, wachten daar mijn ouders al met een heerlijke lunch. Natuurlijk eerst even een hartelijk welkom met de nodige knuffels die over en weer gegeven en ontvangen worden.
Na de lunch gaan Chris en Betty weer naar huis. Mijn ouders gaan ook huiswaarts en kan ik mijn koffer uitpakken, de post openen en genieten van het thuiskomen!

New York was een geweldige ervaring! ik had het zeker niet willen missen, maar ik ben ook blij weer thuis te zijn. Goed om te weten dat dit echt mijn thuis is.
Geweldig dat jullie lief en leed tijdens mijn NY ervaring hebben willen delen met mij. Dank voor alle reacties die ik gehad heb. Alle mailtjes en smsjes. Zonder dat zou het niet hetzelfde zijn!

Liefs!
Mirjam

Ja inderdaad nog maar 5 nachtjes slapen... 't Komt nu toch wel erg dichtbij hoor. Voor mij is het een echte uitdaging die ik graag aanga, maar aan de andere kant vind ik het ook razendspannend.
Momenteel gaan er steeds meer dingen door mijn hoofd die ik nog moet doen voor ik vertrek. De vriezer en de koelkast die leeg moeten om maar es iets te noemen.
De belastingdienst die natuurlijk voor 31 oktober hun BTW willen zien. Dat zal ik vooraf moeten gaan berekenen en agenderen om over te maken. De voicemail van de telefoon halen. Checken of mijn telefoon te gebruiken is in de states. Ze schijnen daar andere frequentie te gebruiken :S
gelukkig deze week niet zoveel werk, dus alle tijd om nog laatste boodschappen te doen. maar wat moet ik eigenlijk allemaal meenemen???? Vandaag of morgen zal ik de kledingkast (mijn prachtige nieuwe!!) eens open zetten en zien wat er mee gaat. komt vast wel goed.

Groetjes,
Mirjam

Zo nog een kleine 3 weken en dan gaan we.
Op naar wereldstad New York voor 9 weken.
De reserveringen voor het hotel zijn gemaakt. De creditcard is aangevraagd :-). En de reisverzekering omgezet.
Het lijkt allemaal nog heel onwerkelijk. Een supergaaf idee, maar nog redelijk ver weg.

groetjes,
Mirjam