I got up early Sunday morning--eager to explor Beni Mellal a bit more before it got too hot.  Then I found a "tobiss" (city bus) that was actually going to a neighboring town... These "tobisses" are thus the cheapest form of transportation in Morocco.

Afourir... seeing it nestled into the slopes of the majestic mountains, it was love at first sight.  I got off the bus well before it arrived so that I could hike the remaining distance in the shade of the olive groves--and maybe take a video clip on the way. 

Over to the side of the village a large pipe zigzagged its way down the mountain.  This pipe brings water for irrigation, water for Beni Mellal--and is used to generate electricity.  It's all a sharp contrast with the bleak landscape around, say, Ben Ahmed where people just have to hope it'll rain...

For some reason, Afourir is a "red" town... maybe these color codes aren't as regional as I'd thought.  It also has a distinctively Berber feel.  But the older fellow that prepared my eggs for breakfast was eager to chat--about a very popular topic here in Morocco... religion.

I wandered up and down the steep streets and alleys of the town.   A road winding its way up the mountainside was clearly beckoning me to go explore deep into these mountains--as was a waiting "taxi kbir" heading that direction... But common sense overruled... I have a deadline for getting back to Casablanca... but I'll be back to this region I'm sure...

Van 11-07-2006 t/m 19-07-2006

De Reis
Rond 12:00 uur stapten we op de trein vanuit Rotterdam naar Schiphol. Door alle vertragingen en vele malen overstappen vanwege een treinstoring ergens halverwege schiphol en omweg via Amsterdam Lelylaan, waren we net op tijd voor onze vlucht. We hoefden niet te wachten en kon gelijk aan boord na het inchecken etc.

Rond 15:20 uur steeg het vliegtuig richting Marrakech.
We vlogen in een erg simpele door Transavia geleasde 'Spice jet' uit India, dus waren we toch een beetje bezorgd of we wel zouden aankomen.

Eenmaal in de lucht, hebben ze omgeroepen dat ze de veiligheid voorschriften 'live' zullen uitvoeren omdat er geen TV aan boord was. Ze hebben gevraagd of er Engelstaligen aan boord waren. Umbereen stak haar hand op, dus hebben ze eerst in het Nederlands de veiligheidsvoorschriften uitgevoerd en toen speciaal voor Umbereen (als enige Engelse aan boord) probeerden ze alles nogmaals in het Engels te herhalen/vertalen waaruit bleek dat ze daar helemaal niet op voorbereid was, want dat ging heel stotterend en niet geheel foutloos met soms letterlijke vertaling van een Nederlands woord waardoor het woord (of zin) in het Engels een heel ander betekenis kreeg, heel het vliegtuig lag in een deuk om de vertaling van de stewardess wat zeer onprofessioneel overkwam.

We hebben onderweg heftige turbulentie gehad. Precies op dat moment zat ik op toilet, (de toilet was niet uitgerust met luidsprekers dus ik kon niet meemaken wat er gebeurde… ik voelde heftige trillingen en zat geplakt tegen de wc deur toen het vliegtuig heen en weer schudde. Ik schrok me dood, en ging gauw maar buiten, waardoor iedereen begon te lachen en vroeg of alles oké was en hadden me verteld dat we tegen wolken in moesten vliegen. Maar goed, voor de rest hebben we een goede vlucht gehad en zijn veilig aangekomen.

We waren rond 18:00 uur lokale tijd aangekomen in Marrakech (- 2 uur tijdverschil met Nederland). Het was 38 graden, windstil en dus bloedheet! Nadat ik mijn eerste buitenlandse stempel in mijn gloednieuwe paspoort kreeg, hebben we nog ff wat Dhirams opgehaald en liepen naar buiten, waar onze Frans/ Arabisch sprekende chauffeur al stond te wachten. Later kwam een andere meid (Angela) aanlopen die ook deze trip geboekt had, dus waren we met z’n drieën. Na twee en een half uur rijden in een bloedhete busje, kwamen we bezweten en plakkerig aan in ons hotel (Le Tazarkount, 4*) in Afourer (Beni Mellal) waar de mierzoete Marokkaanse muntthee en een mand vol koekjes voor ons klaarstonden, tezamen met de individuele health programma voor de volgende dag. Er bleek dus veel meer sport op de programma te staan waar we ons niet op voorbereid hadden, dus geen geschikte kleding voor meegenomen…

Na een korte welkomstwoord door de mede eigenaresse (Madam Hakima) gingen we ff douchen en optutten voor het diner. Rond 21:00 uur zaten we aan tafel voor het diner, en hebben we genoten van een heerlijke maaltijd (helaas geen couscous!) maar het was lekker

Het programma
* Dagelijks stonden we om 8:30 uur klaar bij het zwembad voor de gezamenlijke aerobic.
(De eerste 3 dagen hadden we gezelschap van 2 lieftallige Franse zussen, 70-plussers. (De kletskousen! ) Was erg goed om mijn Frans weer op te halen.)

* Na de aerobic gingen we ontbijten en om 10:00 weer in badjas klaarstaan voor de voetenbad.

* Tussen 10:30 en 16:00 uur varieerde de programma dagelijks per persoon en hadden we een totaal-, rugmassage, voetreflex massage, gezichtsbehandeling, lichaamspeeling, ezelsmelkbad of kruidenbad, manicure en pedicure of een extra geboekte behandeling.

* Dagelijks rond 15:00 uur hadden we een half uurtje yoga en daarna een half uur of een uur aqua gym (afhankelijk van wat we zelf willen). Als het tè heet was kozen we liever voor anderhalf uur aqua gym, wat ook geen probleem was.

Tussen de behandelingen door hadden we veel tijd om te rusten, dus zaten we vaak aan of in het zwembad.

* Dagelijks om 17:00 uur werden we gedoucht en geschrubt en als je wilt, ook je haren gewassen incl. hoofdmassage! (Hammam). Na de hammam stond de muntthee alweer klaar en om 17:30 uur als laatste een handbadje.

Algemeen
Alles werd voor ons gedaan en tussendoor was er niets te beleven dan rusten of zwemmen. (Het was tenslotte een rustvakantie) maar het nietsen kwam op de 3e dag toch mijn neus uit... ik werd er een beetje onrustig van, ik kon er niet meer tegen moest toch ff de deur uit, iets doen, iets zien, iets anders beleven. Ik kwam er achter dat een week nietsen toch niets voor mij was .

Ik lag een dag bij het zwembad, lekker onder de schaduw van een boom uit te rusten en de vogels gingen maar tekeer met hun gefluit, dus ik zei: 'en nou kop dicht! Ik ben hier voor m'n rust' en gelijk werd het wat stiller. Ik dacht: "wat leuk, ze luisteren!" Nog geen seconde later voelde ik een spetter op mijn voorhoofd, dus ik gilde, stond op en keek naar Angela die naast me lag en zei: "is dat poep!?" Begon ze keihard te lachen en zei "ja". Dat gebeurd mij dan weer...pfff. Sindsdien had ik wel wat meer respect voor de Marokkaanse vogels. Haha!

De vierde dag ging Umbereen en ik in de hete zon (40 graden) toch ff naar lokale centrum lopen, kijken of er wat te zien was, maar we zaten ‘in the middle of nowhere’ dus veel was er niet te zien of te doen .
We hebben ons vermaakt op een terrasje met wat lokalen, die ons maar bleven aanstaren. Toen wij terug gingen staren, keken ze toch heel gauw een andere kant op, haha. Wel lachen, onderweg werd ik vaak aangesproken in het Arabisch. Ze dachten door een of ander manier toch dat ik Marokkaans was… (Misschien omdat ik een soortgelijke klederdracht aan had en een witte hooddoekje (bandana) tegen de hitte. (Volgens de eigenaar van het hotel zou ik best uit het noorden van Marokko kunnen zijn. Hij vond ook dat ik op een Marokkaanse leek)

In het hotel hadden ze een bar en een discotheek, maar in de bar was de verlichting altijd veel te fel (TL-buizen!) en ze hadden geen muziek. In de disco draaiden ze steeds 5 (heeeele oude) nummers en dan de hele avond herhalen. Dus hebben we op een avond wat mensen uit de hotel achtervolgd en hebben we een soort van snackbar vlakbij het hotel ontdekt dus zijn we daar een paar keer wat gaan drinken, aangezien er niet veel te doen was in het hotel en in die snackbar wel vaak live entertainment was (groep buikdanseressen of een zanger met akoestisch gitaar etc.). We vonden het wel raar dat er voornamelijk mannen daar kwamen en in ieder hoek zaten er wel drie of meer mannen met 1 schaars geklede vrouw… ik zei tegen Umbereen, dit kan niet goed zijn…. En de mannen bleven maar staren naar ons en om de beurt probeerde er een wel een praatje aan te knopen met ons in Arabisch, Frans, Italiaans of Spaans. Wij maar volhouden dat we geen andere taal dan Engels kunnen (Engels konden zij toevallig niet!) dus gingen ze uiteindelijk maar weer weg. Andere smeekten ons om een drankje van hen aan te nemen, waarop we steeds weigerden.
Afijn… later bleek het de lokale bordeel te zijn… gewoon in de tuin van het hotel! Oeps….!

Excursie
Voor de zondag hadden we met z’n drieën een excursie geboekt naar de watervallen van Ouzoud.
Dat was ook twee en een half uur rijden vanaf Afourer, waar we zaten. In een oude Mercedes (zonder airco) werden we naar de bergen gereden. Onderweg hebben we een lokale markt bezocht, waar je vanalles kon kopen van kleding, kruiden, ezels tot vers geslachte kip, geit of lammetjes. (wordt geslacht terwijl je wacht!) We hebben alledrie een hammam-scrub washandje gekocht voor thuis. Verder was er voor ons niets bijzonders op de markt te vinden...Wel leuk om mee te maken hoe dat allemaal eraan toe gaat daar. Daarna zijn we verder gereden en zijn we een paar keer gestopt om een paar foto’s te maken en via de militaire basis aangekomen in Ouzoud. Erg vermoeiend zo’n lange reis in de hitte zonder airco. Ook daar kwamen zeiknat aan, we durfden haast niet uit de auto te stappen, want onze broeken (en shirts) waren erg nat van de zweet waardoor het net leek alsof je in je broek geplast hebt. Maar ach, met dat weer droogde het binnen 5 minuten!

Voor 100 dhiram (ongeveer 10 euro) per persoon hebben we ter plaatse een gids gehuurd (die wel een beetje Engels kon) en toen bleek dat we daar een 2 uur durende trekking door de bosjes gingen doen, wat inhield dat we berg af en op moesten… (verrassing!) We hadden daar niet op gerekend dus hadden we geen goede schoeisel voor, maar besloten het toch maar te gaan doen, want het zag er wel indrukwekkend uit. En tja, het is toch weer wat anders dan de dagelijkse massages.

Het was een mooie wandeling door de bosjes. Onderweg kwamen we langs olijfbomen, pompoen-, druivenstruikjes, vijgen-, granaatappel-, limoen-, en karaatbomen. Ook interessant om te horen was dat de karaatvrucht (een soort boon)vroeger werd de boonpitten gebruikt om de karaat (wat wij tegenwoordig in gouden sieraden meten) te wegen. Vroeger werd het vrucht ook gebruikt als medicijn voor baby’s die last van hun maag hadden en tegenwoordig wordt het gebruikt om chocolade te maken. Het ruikt ook echt naar chocola!

Een maal berg af konden we heerlijk zwemmen in een meertje waar de waterval eindigt, maar we hebben daar niet op gerekend en hadden geen zwemkleding mee, dus bleef het bij voetjes baden om even af te koelen. We hebben we daar heel even rond gehangen, met de lokalen een babbeltje gemaakt en zijn weer berg opwaarts gegaan….
Halverwege de top zijn we nog ff gestopt voor lunch, wat een absolute topper was!
Frisse salade met koriander, rundvlees ‘tajine’ en watermeloen toe! De smaak van de ‘tajine’ was super! Zelfs beter als in het hotel. De watermeloen was erg zoet…
Angela en Umbereen konden door de hitte niet zoveel eten. Ik heb me helemaal uitgeleefd en heb me 3 keer in de rondte gegeten…..HEERLIJK!
Na het eten zijn we verder de berg op gaan lopen, waar ons chauffeur op ons stond te wachten en ons weer terug naar ons hotel hebt gebracht. We hebben een leuke dag gehad en het was zeker de moeite/ lange reis waard.

Terugvlucht
Op de laatste dag heb ik het rustig aan gedaan, voornamelijk geslapen.
Rond 14:00 uur werden we opgehaald om weer naar de luchthaven van Marrakech te gaan. We hebben op het luchthaven ons laatste Dhirams opgemaakt en om 17:30 gingen we weer aanboord van onze Indiase Spice jet via Agadir weer naar Nederland.
Rond 01:20 uur ‘s nachts kwamen we aan op Schiphol, daar nog ff een bakkie koffie gedaan en de trein van 2:14 uur genomen naar Rotterdam. Rond 4:00 uur was ik weer thuis.